| Vierde clubtweedaagse: alleen maar water van opzij "De mooiste clubtweedaagse tot nu toe," zo oordeelden de deelnemers na afloop. "En de eerste zonder regen," voegde Andrea er snel tevreden aan toe. Alle zes deelnemers (Gerrit en Andrea van Loo, Mies Ramakers, Simon Slot, Bouke Bunink en Koos Woestenburg) zaten na afloop bij Jan Zoombelt nog even na te genieten van de twee prachtige fietsdagen op 25 en 26 augustus. Natuurlijk, het weer hielp flink mee, want zó vaak kun je eind augustus ook weer niet de hele dag met korte mouwtjes op pad. Zeker niet in de grillige zomer van 2007. En de route was geweldig. De start via Elburg en de polder was even doorbijten, want dat was zelfs voor een westerling als ondergetekende bekende kost. Maar al snel naderden we de verrassend groene en waterrijke buitenkant van Almere, en volgden we een snelle route dwars door de stad. Zo zaten we al snel aan de koffie met gebak bij Ome Ko in Muiden. Grappig was dat we daar aan de sluis met drie verschillende fietsclubjes aan tafel zaten, en dat we elkaar over en weer zo'n beetje bleken te kennen. Kleine wereld. Daarna volgden we de prachtige Vecht, de Amstel en het veenstroompje De Waver (bekend van Hollandtocht I en II) om bij Katwijk aan de Noordzeekust aan te komen (bekend van Hollandtocht IV). Door de duinen bereikten de uiterste hoek van holland die daarom ook zo heet. Onvoorstelbaar hoeveel boten Nederland kent. Op de binnenwateren zie je ze van klein tot zeer klein, en op de Nieuwe Waterweg schuiven enorme waterkastelen langs je heen de wijde wereld in. Het einddoel van de eerste dag was het centrum van Rotterdam. Gerrit en Andrea hadden bij het uitzetten van de route hulp gehad van een paar dokwerkers, die een schitterende route hadden uitgezet langs schepen, onder kranen door en door havenloodsen en -terreinen, zodat we ongestoord in één rechte lijn midden in de stad uitkwamen. Het schitterende hotel stond midden tussen futuristische bruggen, kantoorgebouwen en historische havens, scheepjes en drijvende bokken. Belangrijk: honderd meter van het hotel vonden we een terras met heerlijk eten voor een schitterende prijs. Zondag gingen we stroomopwaarts naar Amerongen om daar natúúrlijk de gelijknamige berg op te fietsen. De sfeer was inmiddels zo kameraadschappelijk geworden dat niemand behoefte had om aan te zetten. Een unicum! Wie denkt dat we daarna via de bekende route Barneveld-Kootwijk-'t Harde terug zouden fietsen heeft het mis: de Van Loo'tjes hadden nog een paar prachtige boslusjes in de aanbieding om de 400 schitterende kilometers vol te maken. Tenslotte nog een woord van dank, een woord van beterschap en een oproep. Een woord van dank aan Ad Smeets, die onze bagage naar Rotterdam heeft gebracht (en natuurlijk aan zijn vrouw Anita die dat mogelijk heeft gemaakt), een woord van beterschap aan Jan Zoombelt, die door een blessure niet mee kon, en een oproep aan alle leden die niet mee zijn geweest, zonde. Jullie hebben wat gemist. Ik zou zeggen: kijk eens of je volgend jaar niet eens mee kunt, want het is echt een schitterende ervaring om eens lekker twee daagjes achtereen zorgeloos te fietsen. Tot volgend jaar, Koos Woestenburg.
|