Dit jaar de stoute schoenen toch maar eens aangetrokken en mezelf aangemeld voor de Hollandtocht. Alle goede verhalen die ik er over gehoord had speelden hier ook zeker een rol. Dingen als altijd mooie routes, leuke plekjes, enthousiaste organisatie, goede verzorging enz. enz. Hiervan was in ieder geval geen woord teveel gezegd.

De tiende Hollandtocht startte dit keer in Baarn, vlakbij het station. Hier druppelden de deelnemers langzaam de parkeerplaats op. Uiteindelijk waren we met in totaal 15 mannen en vrouwen. Na een heerlijk "kopje" koffie (de bekers waren nogal aan de grote kant) zijn we opgestapt om met de tocht te beginnen. Na 3 kilometer bleek dat er een paar bierdrinkers niet op het statiegeld zaten te wachten en hadden we te maken met de eerste lekke band (overigens ook de enig hoor).

Na een oponthoud van een kwartiertje ging het verder richting Lage Vuursche waarna we via plekjes al Hollandse Rading en Maartensdijk (over onder andere een onverhard bospad) richting De Bilt trokken. Hier stond ons de volgende attractie te wachten een broedende zwaan en vooral haar partner zaten niet op het fietsende gezelschap te wachten en lieten dat verbaal goed merken. Zonder kleerscheuren ging de tocht verder langs het UMC naar Bunnik.

Tom die als organisator/voorrijder fungeerde vertelde ond dat we een stuk van de Hollandse Waterlinie gingen zien. En inderdaad we kwamen een hoop forten, bunkers en water tegen, alle ingrediënten voor de waterlinie waren er. Na dit bewonderd te hebben kwamen we terecht in de fietsstad van 2008, Houten. Ik snap zelf niet helemaal hoe ze aan de titel gekomen zijn, okee er lag mooi asfalt op de paden en we hadden er ook geen last van auto's, maar er stonden wel ongelofelijk veel paaltjes. In Houten was onze gids de weg heel eventjes kwijt. Waarschijnlijk werd de druk een klein beetje te groot, gelukkig werd dit op vrij vlot gecorrigeerd en kwamen we vrij vlot terecht bij het Amsterdam - Rijnkanaal.

Het Amsterdam - Rijnkanaal moest even worden overgestoken om in Nieuwegein te komen, waarna IJsselstein werd aangedaan. Ondertussen kwam de koffie met appelgebak ook steeds meer in beeld. Gelukkig was de Meern waar de stop gepland was niet ver meer. Het restaurant serveerde zelfs huisgemaakt appelgebak en het mag gezegd worden, het was geweldig. Na de belofte dat er zo'n 45 kilometer verderop een lunch gepland stond was iedereen wel te porren om weer op de fiets te klimmen en verdwenen bij veel mensen ook de arm- en beenstukken. De tocht ging verder richting Harmelen waarbij we in de buurt van Harmelen ook nog een toeristisch rondje reden om Kasteel De Haar heen, zeker de moeite waard als je in de buurt bent.

Hierna ging het toch wel een beetje de polder in. Inmiddels was het ook voelbaar gaan waaien. De route vervolgde over slingerende dijkwegen naar Noorden waar we op familie bezoek gingen bij Tom z'n zus. Hier stonden de soep en de broodjes al bij binnenkomst op ons te wachten. NA een volgens iedereen super lunch moest er toch weer verder gefietst worden. Via Breukelen en Maarssen ging het richting Utrecht waar we voor een groot deel door een park aan de rand van de stad fietsten. Hier heb ik de voor mij meest unieke verklaring gehoord om je fiets midden op het fietspad te parkeren. Letterlijk was de verklaring: "het is hier een losloopgebied voor honden". Ik zit nu nog steeds te bedenken hoe dit verband houdt met elkaar. Maar goed. Via Utrecht weer richting Bilthoven en Soest, na nog een korte blik op paleis Soestdijk (met de nodige imitaties van Prins Bernhard) waren we weer in Baarn aangeland waar we de auto's hadden achtergelaten.

Langs deze weg wil ik organisatie hartelijk danken voor deze geweldige tocht, alles was super geregeld. Ik kan iedereen dan ook aanraden om deze tocht een keer te rijden. Hopelijk kunne we volgend jaar met een nog veel grotere club richting het westen.

Statistieken:
Deelnemers: 15
Afstand : 155 km
Lekke banden: 1

Wilfred van den Hoorn