Villa Velo werd onze uitvalsbasis en van daaruit kregen we een prachtig stukje Twente en Duitsland voorgeschoteld. Door het Dinkelland, langs de Dinkel, over rustige wegen en langs mooie boerenhoeves. Natuurlijk hoorde daar op tijd ook koffie en gebak bij, onder andere bij een prachtige watermolen. Onderweg kwamen ook het Geestersche Stroomkanaal, de Middenregge, de Boksloot en het Overijssels kanaal voorbij. Soms reden de twee groepen compleet verschillende routes en tóch kwamen we elkaar ineens weer tegen. Je zou bijna denken dat het zo gepland was.

Niet alles ging vanzelf

Zoals het bij een echte meerdaagse fietstocht hoort, ging niet alles vanzelf. Er moest een tubeless band worden geplugd en Gré bleek vrolijk rond te rijden met slechts 1,5 bar in haar banden. Gelukkig stond ‘pomp Hein’ klaar. Zelfs een gemiste afslag bleek geen ramp: in Sibculo stond vanwege Monumentendag precies op het goede moment een tent met koffie en gebak. Beter kun je verkeerd rijden bijna niet treffen.

Mooie verhalen

En dan waren er natuurlijk de verhalen naast de fiets. De babydoll van Saskia werd gaandeweg bijna een eigen deelnemer aan de tocht en eindigde zelfs als poetsdoek voor de fiets. Bij Reimink in Lemelerveld kregen we opnieuw koffie met lekkers en Peter zelfs gratis slagroom. Koersdirecteur Bert hield ondertussen de grote lijnen in de gaten en Gijs van den Brink combineerde zijn rol als dorpsdichter moeiteloos met die van kofferbezorger.

 

Oh oh Ootmarsum

Na het ontbijt scheiden de wegen

tien gaan voor honderd

vier voor iets minder

en overal komen we elkaar tegen!

Onderweg met drie keer G en M

knijpen we in het begin voortdurend in de rem.

Oh, oh, wat is Ootmarsum prachtig

dat roepen we allemaal krachtig.

 

Na een tijdje zit de gang erin.

Wegkapitein Gerrit heeft het naar zijn zin

en zijn vrouwtje Matje is tevreden

met twee makkelijk volgende leden.

Als het pad wat minder wordt

weet je wat er dan aan schort?

We zijn over de grens gegaan

en Duitsers asfalteren alleen de autobaan.

 

Heerlijk fietsen is het hier,

weinig auto’s en veel vertier.

Wat we het meeste hebben gezien?

Zwaluwen en paarden misschien?

Halverwege koffiedrinken

met zes dames en acht binken

en voor wie de groep daar spot,

heel de zaal is vol genot!

 

Dan begint het tweede deel

en het scheelt dan echt niet veel

of rinkel de kinkel,

we rijden langs en over de Dinkel.

Tik een druppel op m’n neus

gaat het regenen, ja heus.

Zullen we maar even schuilen?

Dan vallen we ons geen builen.

 

Hoppa rijden, we ruiken de stal,

zie ik daar de torens al?

Ja hoor, we zijn allemaal binnen

veertien mensen kunnen winnen!

 

Volgend jaar weer!

De derde dag, op terugreis met Zwolle alweer opdoemend aan de horizon, nog langs de Sekdoornplas en de Hanzeboog, weer bijna thuis. Ook al werkte de wind niet altijd mee, het deed weinig af aan het gevoel waarmee we uiteindelijk weer terugkwamen: moe, voldaan en vooral blij met drie prachtige dagen. De organisatie kreeg dan ook niet alleen complimenten, maar meteen ook een nieuwe opdracht mee: volgend jaar weer!

(Met dank aan Matje van'Hul, Hein Ossendrijver, Gijs van de Brink, Roelof Wichers, Jan Ogink)